آدمهاي سرگردان ميان جهنم و بهشت!
آنچه ميخوانيد برگزيدهاي از کتاب «يک عمر مسلماني» به قلم سيد محمد سادات اخوي است که برداشت و تدويني نو از کتاب «مِعراجُ السَّعاده»، نوشته مرحوم «احمد نراقي » - دوره قاجار - ميباشد.
توضيح مولف: در بخشهاي «گفتهاند»، دقيق، سخن معصوم را آوردهام و نهايت تغيير، تنظيم امروزي نثر ترجمه آن است؛ اما اگر جايي مفهومي را از کلام معصومان استخراج کردهام به ادب و براي تمايز مخاطبان ارجمند ميان کلام نارساي حقير و عبارت بلند معصوم بزرگوار، پيش درآمد «گفتهاند» را نياوردهام و در انتهاي جمله، «*» گذاشتهام تا مشخص شود که بخش مهمي از عبارت، برگرفته از کلام معصوم است. در بخش مرور صفتها نيز گاهي نويسنده ارجمند، صفتي را که در زمان خودشان بيشتر رايج بوده، در برگهايي بيشتر آوردهاند که حقير، با توجه به زمان، محدودشان کردم.
امر به معروف و نهي از منکر، چند شيوه دارد:
اول، از درون بپذيري که از کار ناپسند کسي ناخوشنودي.
دوم، سعي کني او را آگاه کني؛ چون بسياري از مردم، يا نميدانند گناه ميکنند يا اندازه و مجازاتش را نشنيدهاند.
سوم، اگر ديدي حرفت را نميپذيرد، تنهايش بگذاري تا در تنهايي، پشيمان شود.
چهارم، با شيوههاي گوناگون زباني، او را پشيمان کني.
پنجم، وسايل و زمينههاي مناسب را از او دور کني تا نتواند گناه کند.
ششم، ممکن است با دانستن همه نکتهها، از سر لجبازي با خدا و آسيب رساندن به آداب ديني، با تو گلاويز شود... چارهاي جز تنبه او نداري.
